تغییر در خانواده به دنبال پذیرش فرزند در دانشگاه

  • نویسنده
  • تاریخ انتشار 1402/02/08
تغییر در خانواده به دنبال پذیرش فرزند در دانشگاه

تغییر در خانواده به دنبال پذیرش فرزند در دانشگاه

پذيرش فرزند در دانشگاه، تجربه ای خوشايند براي هر پدر و مادري بوده و این زماني است كه تلاش هاي فرزند و حمايت هاي والدين جواب داده است. با اين حال، به دنبال اين موفقيت، تغييرات زيادي در زندگي فرزند و به دنبال آن زندگي كليۀ افراد خانواده رخ مي دهد. دلیل این امر آن است که خانواده مانند يك سيستمِ واحد عمل کرده و تغييراتي كه در يك قسمت ايجاد مي شود باعث ايجاد تغيير در ساير قسمت ها نيز مي گردد. نكتۀ بسيار مهم آن است كه بدانيد هر تغيير، يك استرس است. زيرا، تغيير باعث مي شود تا تعادل زندگي فرد با شرايط موجود بهم بخورد و تا زماني كه فرد سعي كند تعادل جديدي را در زندگي خود بوجود آورد، زندگي او تحت فشار قرار خواهد گرفت. به اين فشار، استرس يا فشار رواني گفته مي شود. به عبارت ديگر، استرس يعني نياز براي دوباره سازگار شدن با شرايط جديد. پذيرش فرزند در دانشگاه و زندگی در پانسیون دخترانه تهران، يك استرس هم براي دانشجو و هم براي ساير افراد خانواده است. زيرا، هم زندگي والدين و هم زندگي دانشجو دستخوش تغييرات مهمي مي شود. به همين دليل، دانشجو و خانواده بايد تلاش نمایند تا با شرايط زندگي جديد دوباره سازگار شوند. تغييراتي كه با پذيرش دانشجو در دانشگاه رخ مي دهد يك فرآيند دو طرفه است كه قسمتي از آن تغييرات در دانشجو و قسمتي ديگر در خانواده است. اين دو تغيير به شدت به يكديگر وابسته اند. چنان چه، والدين با شرايط جديد خود را سازگار نكنند، هم دانشجو و هم خود والدین به شدت صدمه خواهند ديد. همچنين، چنان چه دانشجو نتواند خود را در اين شرايط سازگار كند خانواده نیز دچار مشكل جدي خواهد شد. به همين دليل، فشار روانيِ قبولي فرزند در دانشگاه، تبديل به چالشي بزرگ براي والدين و فرزندان دانشجو مي شود.

 

 

زماني كه فرزند دختر در دانشگاه پذيرفته مي شود و زندگی در پانسیون دخترانه را آغاز می کند، مهم ترين پديده اي كه رخ مي دهد، حركت آنان به سوي استقلال است. به همين دليل، بسياري از فعاليت هايي كه قبلاً توسط والدين انجام مي شد، حالا، توسط دانشجويان انجام مي گیرد ازجمله: رفت وآمد، خريد، دوستي و ارتباط، فعاليت هاي درسي )نظیر آمادگي براي امتحان ها، زمان بندي براي انجام كارهاي عملي(، انجام امور شخصي و ... . مسلم است كه در اين شرايط، خانواده با تغيير بزرگي روبه رو مي شود. باز هم به والدين، فشار زيادي وارد مي شود تا بتوانند به تدريج اختيار كارها را به فرزند واگذار كنند و مسلم است كه در طي اين مدت، نگراني هاي زيادي به سراغ آنها خواهد آمد. در مورد دانشجويان نيز چنين است. آنان نيز بايد بياموزند كه به تدريج بسياري از كارهاي شخصي خود را به تنهايي يا با مشورت والدين انجام دهند. چنين تغييري در فضاي خانواده، همراه با ساير تغييرات، دورۀ پرفشار ولي سالمي را ايجاد مي كند. به همين دليل است كه احتمال بروز اختلاف در اين دوره زياد می باشد. يكي از مهم ترين پديده هايي كه به دنبال پذيرش فرزند يا فرزندان در دانشگاه، برای والدین رخ می دهد پديدۀ آشيانۀ خالي است. پديدۀ آشيانۀ خالي زماني رخ مي دهد كه فرزندان بزرگ شده و هركدام براي رشد و پيشرفت، بدنبال زندگي خود مي روند. بهمين دليل، خانه اي كه پر از رفت وآمد و فعاليت هاي فرزندان بود، حالا به یک باره خالي مي شود. والدين نيزكه بيشتر وقت خود را به فرزندان اختصاص مي دادند و حتي گاهي اوقات، با کمبود وقت نیز مواجه می شدند، حالا، ممكن است احساس تنهايي كنند. معمولاً بسياري از والدين انتظار دارند كه پس از ازدواج فرزندان، خانه خالي شود، در حالي كه اين طور نيست. پذيرش فرزندان در دانشگاه، نيز همان وضعيتي را که ازدواج آنها ایجاد می کند، ايجاد مي نماید. اين درحالي است كه در بسياري از مواقع، خانواده ها بر اين تصور بوده اند كه پس از پايان كنكور، دورۀ آرامش و آسايش آنان فرا خواهد رسيد و دوباره دورِ هم به فعاليت هاي خانوادگي قبلي خواهند پرداخت. تصوري كه بسيار سريع به اشتباه بودن آن پی خواهند برد.

 

 

فعاليت هايي كه والدين مي توانند انجام دهند تا با پديدۀ آشيانۀ خالي مقابله نمایند به شرح زير است:

با توجه به نياز فرزندانتان به استقلال، بهتر است رابطۀ خود را با دانشجو در حدّ خاصي نگه داشته و بقيه زمان و انرژيتان خود را صرفِ كارها، برنامه ها و علايق شخصي خود كنيد. شما، بايد براي اين زمانِ فراغت، برنامه هاي جديدي پيدا كنيد. بسياري از والدين در اين شرايط به برنامه هايي مي پردازند كه تا الآن وقتی براي آنها نداشتند از جمله: شركت بيشتر در برنامه هاي مذهبي محلي و رسمي،ثبت نام در كلاس هاي آموزشي هنري، علمي، فني، بهداشت روان و ...شركت در فعاليت هاي خيريه، داوطلبانه و انسان دوستانه از جمله هلال احمر، رابطين بهداشت، مؤسسات خيريهّ. هر يك از والدین، بنا به زندگي خود و علائق و انگيزه هاي شخصي مي توانند فعاليت هاي مختلفي را شروع كنند. مسلما بسياري از فعاليت هاي ديگري نيز هست كه در فهرست بالا وجود ندارد.

 

اشتراک‌گذاری:

مقالات مشابه

امتیاز و نظرات