دوری از والدین در روزهای اول زندگی در خوابگاه دخترانه در تهران

دور شدن از پدر، مادر، دوستان، سایر اعضای خانواده و شهر، همواره یکی از چالش‌های موجود در زندگی هر فردی است. ازدواج و مهاجرت به شهری دیگر، کار و موقعیت شغلی، ادامه تحصیل و... همه می‌توانند از دلایل ترک شهر و دیار و دوری از خانه و خانواده باشند. اگر شما تا کنون این چالش را تجربه نکرده‌اید، و اکنون بخاطر موقعیت پیش آمده می‌خواهید از خانواده خود خداحافظی کنید، اما از دلتنگی، و سایر سختی‌های این راه می‌ترسید، حتما ادامه این مطلب را مطالعه کنید.

 

خوابگاه چگونه جایی است؟

هر خوابگاهی اعم از خوابگاه دخترانه و یا پسرانه، مکانی برای جمع شدن و ساکن شدن افرادی است که آن‌ها هم به دلایلی از خانه و خانواده خود دور شده‌اند و به نوعی در این بخش از زندگی، مشابه شما و با شما همدرد هستند! دوری از خانواده و عزیزان سخت و دشوار است، این یک حقیقت انکار ناپذیر است اما در محیط  پانسیون دخترانه متوجه می‌شوید که اهداف شما، چه کاری و چه تحصیلی، مسیر شما را به راحتی عوض می‌کند و این تغییر و در پی آن این دلتنگی، کاملا طبیعی و بخشی از روند طبیعی زندگی است که هر فردی می‌تواند تجربه کند و برخورد متفاوتی با آن داشته باشد. صمیمیتی که پس از مدتی بین شما و هم‌اتاقی‌هایتان پیش می‌آید، معاشرت شما با یکدیگر و سپری کردن مدت زمان زیادی در کنار یکدیگر، باعث می‌شود این دوری و دلتنگی بخاطر خانواده برای شما کمی راحت‌تر و منطقی‌تر شود و شما نسبت به  روز‌های اول، کمتر دچار غصه و دلتنگی شوید.

 

 

چطور این دوری را قبول کنیم؟

انسان‌ها همانند سایر گونه‌های جاندار دیگر در این دنیا، پس از طی کردن دوره‌ای از زندگی با خانواده، به ناچار مجبور به ترک آن‌ها هستند! هرچند که این دوره در کشورهای اروپای غربی مثل آلمان و فرانسه، بین هجده بیست سال است و فرزندان پس از رسیدن به بیست سالگی خانه و خانواده خود را برای شروع یک زندگی جدید ترک می‌کنند و این یک امر عادی است. اما در کشورهای شرقی بخصوص خاورمیانه، بخاطر فرهنگ حاکم بر این کشورها و نوع نگاه مردم به دنیا و همچین تاثیر مذهب؛ معمولا افراد در حالت عادی تا پیش از ازدواج در کنار پدر و مادر و سایر خواهرها و برادرهای خود زندگی می‌کنند. این همه صحبت کردیم که بگوییم، جدا شدن از پدر و مادر در همه‌جای دنیا یک امر عادی است، پس قرار نیست این دوری همیشگی باشد و به ما آسیبی بزند. ما بزرگ‌ شده‌ایم، رشد کرده‌ایم و اکنون خانه امن خود را  به مقصدی دیگر ترک می‌کنیم تا تجربه‌های بیشتری کسب کنیم و در راه موفقیت خود تلاش کنیم.

چطور فاصله ایجاد شده بین ما و خانواده‌مان را پر کنیم؟

حالا که خانه و خانواده خود را ترک کرده‌اید، قرار نیست که این فاصله همیشگی باشد. سعی کنید دیدار با خانواده و عزیزان خود را در فواصل کوتاه‌مدت تازه کنید و با آن‌ها معاشرت کنید تا این احساس فاصله که بین شما و آن‌ها حاکم است، کمرنگ شود. با آن‌ها بیش از پیش تماس بگیرید، بگویید که به یاد آن‌ها هستید و سعی کنید برای مناسبت‌های خانوادگی مثل جشن تولد، مراسم ازدواج، یا مراسمات و اعیاد مثل شب یلدا و نوروز و.‌.. به خانه بازگردید و در کنار خانواده و عزیزان خود باشید.